Laten we eerlijk zijn: het (gezins)leven is soms gewoon topsport. Zeker wanneer de sfeer alleen nog maar lijkt te draaien om ‘het gedrag’. De woedeaanvallen van je kind die maar niet stoppen, een puber die zich volledig terugtrekt achter een dichte deur, of die voortdurende miscommunicatie tussen jullie als partners waardoor je elkaar niet meer lijkt te bereiken. Het vreet energie en je voelt aan alles: de balans is ver te zoeken!

 

 

Ik geloof dat gedrag nooit het probleem is; het is een wegwijzer. Het is een eerlijke reactie op iets wat binnenin knelt. Een teken dat iemand zich even niet veilig voelt, een gevoel van controle verlies of het gevoel heeft er niet echt toe te doen. Een manier om grote emoties te onderdrukken of uitvergroot naar buiten te brengen. Omdat de woorden voor die grote emoties vaak nog woorden ontbreken, en je nog niet goed weet hoe te (co)reguleren neemt het lijf het over en ontstaat er spanning.

Of je nu komt voor je kind, je gezin of voor jezelf: we gaan niet trekken aan het gedrag of proberen de situatie ‘op te lossen’ met snelle tips. We kijken naar de behoefte die eronder zit.

Veel ouders zijn opgegroeid met het idee dat we gedrag moeten corrigeren. Als een kind niet luistert, volgt er straf; als een kind zich goed gedraagt, volgt er een beloning. Maar in de praktijk merken we vaak dat dit niet werkt. De strijd wordt groter, het gedrag groter, en je raakt steeds verder verwijderd van het kind dat je eigenlijk gewoon wilt vasthouden.

Verbindend ouderschap gaat niet over 'streng zijn' of 'alles maar goedvinden. Het gaat over de relatie. Het is het besef dat een kind pas kan leren als het zich veilig en verbonden voelt. En daarvoor is iets heel bijzonders nodig: de moed om ook naar onszelf te kijken.

Kinderen zijn meesters in het aanvoelen van de onderstroom in huis. Vaak is hun 'lastige' gedrag een spiegel van iets wat bij ons als ouders nog gezien mag worden.

  • Heb jij moeite met je eigen grenzen? Dan gaat je kind er vaak dwars overheen.
  • Onderdruk jij je eigen boosheid of verdriet? Dan laat je kind die emoties vaak extra hard voor jou zien.

Dat doet een kind niet om te pesten, maar vanuit een natuurlijke drang naar balans. Het gedrag van je kind nodigt je uit om ook jouw eigen binnenwereld weer serieus te nemen.

 

Hoi, ik ben Willeke Schalley
Als lichaamsgericht en psychosociaal therapeut begeleid ik kinderen, ouders en volwassenen bij het begrijpen van gedrag en het ontdekken van hun emoties.

 

Ik help kinderen, ouders en volwassen inzicht te krijgen in emoties en gedrag.

  • Woorden geven: Hoe leer je emoties herkennen en benoemen voordat ze ontploffen?

  • Emotieregulatie: Hoe zorg je dat die enorme spanning in het lijf (bij jezelf of je kind) weer mag zakken?

  • Verbindend (ouder)schap: Hoe blijf je in contact met jezelf en elkaar, juist op de momenten dat het moeilijk is?

  • Rust en herstel: Leren hoe je grote emoties bij rouw of burn-out kunt dragen, zodat je weer zelf aan het roer staat.

Zodra er echt begrepen wordt wat er gezien wil worden, hoeft het lijf niet meer te schreeuwen. Zodra er echt inzicht is in de emotie, hoeft het gedrag niet meer als signaal te dienen. Er ontstaat weer ruimte voor rust, grip en een diepere verbinding met jezelf of binnen in het gezin.

Mijn aanpak is ervaringsgericht en afgestemd op wat er op dat moment nodig is. Om niet alleen inzicht te krijgen, maar ook daadwerkelijk verschil te voelen in het dagelijks leven, combineer ik verschillende methodieken:

Lichaamsgerichte en psychosociale therapie • NEI • ACT4Kids • Tafelopstellingen • Verbindend Ouderschap • Psycho-educatie